Yine bir akşam üstü... Ve ben yine bulutlarla

beraber çay içiyorum... Az şekerli. Aylardan

ekim. Üç gün sonra dolunay çıkacak. Hava

birazcık serin gibi. Senin yanımda olmanı

istediğim akşamlardan birisi işte. Her akşamki

gibi yine boş ve yine sabaha gebe. Sanki kar

yağacakmış sanıyorum.

 Birazcık serin dedim ya

işte bu serinlik sadece bu akşama özgü bir

serinlik değil. Temmuz dada böyleydi hava benim

için. Seni arıyorum. Belki biraz sana sarılır

ısıtırım kendimi diye düşünüyorum. Sen yanımda

olsan belki şubat ta bile yalınayak gezebilirim.

Şubat bile üşütmez beni yanımda olsan. Hatta

mart bile bir şey yapamaz. Eminim. Sen yanımda

olsan deniz kenarına bile giderim seninle. Deniz

donmuş bile olsa sen yanımda olunca bana bir şey

olmaz bilirim.

Ben kardan adam yapmaya

bayılırım. Ama kardan adam yaparken hiç sabır

edemem. Biran evvel olsun da bitsin diye acele

ederim. Hele o en son havucu burun olarak takmak

yok mu işte o bitiriyor beni. Kömür ile göz ve

dudak yapıp ona gülümsemeyi öğretmek bir başka

haz benim için. Tabi birde boynumdaki kaşkolu

üşümesin diye onun boynuna dolamak sanki

birisine büyük bir iyilik yapmışım hissini verir

bana hep.

İşte sadece o zamanlar sevmem ben

güneşi. Zaten ben üşümesin diye ona kaşkolumu

vermiştim niye doğuyorsun aptal güneş.Sen

yanımda olsan seninle de kardan adam yapardık.

Ama o zaman ben hiç acele etmezdim. Ne kadar

uzun sürerse sürsün beklerdim. İsterse hiç

bitmesin. Beklerdim. Bir daha ki kışı bile

beklerdim sen yanımda olsan. Sen yanımda olsan

bu sefer havucu kardan adamın burnuna takmazdım.

Seninle beraber oturur kıtır kıtır yerdik.

Bize

okulda öğrettiler. Havuç gözlere çok iyi

gelirmiş. Hep öyle derdi zahide öğretmen. Zaten

benim de senin gözlerine ihtiyacım var. Onlara

iyi bakmam lazım. Her gün bir havuç yerdik

seninle. Sırf gözlerine iyi gelsin diye.

Biliyorsun benim senin gözlerine ihtiyacım var.

Sonra kardan adamın gözlerini ve dudaklarını

yapardık. Ben gözlerini yapardım sende

dudaklarını yapardın. Dudaklarını sen yaptığın

içinde gülümsemeyi öğretmek sana düşerdi. Eminim

ona çok iyi öğretirdin gülümsemeyi. Aynı senin

gülüşün gibi sımsıcak gülerdi biliyorum. İyi

öğretirdin. Sen yanımda olsan kaşkolumu sana

verirdim. Nasıl olsa kardan adam gülümsemeyi

öğrendi ya üşümez artık.

Artık güneş bile çıksa

üzülmem ben.Sen yanımdasın ya bir tane kardan

adam daha yaparız güneş batınca. Güneş doğunca

yine eritir onu. Biz bir tane daha yaparız. Sen

yanımda olsan bu kez bulutlara hiç yüz vermem.

Çayımı seninle içerim. Üç şekerli. Sen yanımda

olsan beraber kız kulesine gideriz. Yok yok

gitmeyiz. Üsküdar da bir rıhtım turu yaparız.

Sonra kız kulesini uzaktan uzağa şöyle bir

süzeriz. Tam karşısına oturup uzun uzun bakarız.

Yok yok uzun uzun bakmayız. Uzun uzun bakarsak

gözlerimiz yorulur.

Biliyorsun benim senin

gözlerine ihtiyacım var ya onları fazla

yormayız. Zaten daha çok gezecek yer var. Sonra

. Sonra nereye gidelim ? Sonrasına sen karar ver

canım. Biliyorsun sende söylemiştin ya nereye

gittiğin önemli değil kiminle gittiğin önemli

diye... Sen yanımda olsan nereye olursa oraya

giderdim....

Uğur KÖROĞLU